Het woordenboek geeft als betekenis van het woord scrapbook:
“plakboek” en een scrap is een uitgeknipt plaatje.
Een beetje klopt deze vertaling wel maar het is toch echt wel iets meer dan
een plakboek. Het is een boek waarin je doormiddel van foto’s, knipsels, herinneringen
en tekst een verhaal vertelt.Waarin je ook heel goed
doormiddel van kleurgebruik een sfeer vast kunt leggen
zodat je heel veel later nog precies weet wat en waar iets gebeurde.
We plakken onze foto’s dus niet zomaar in een fotoalbum. Het is de bedoeling dat je een verhaal te voorschijn laat komen, een stukje geschiedenis vast legt. Dit kan door gebruik te maken van teksten en versieringen. Daarbij maak je gebruik van verschillende technieken en materialen om iets moois te maken van onze fotoalbums en om een waardevol bezit achter te laten aan ons nageslacht. Het leuke is dat je voor deze hobby niet veel materiaal of gereedschap hoeft aan te schaffen.Tegenwoordig heeft iedereen ponsen, stempels, sjablonen, figuurscharen, coluzzlemallen, lacé- en schaduwmallen etc.
Als we vroeger een foto inplakten (of liggen ze ook nog allemaal in een doos?) deden we dat direct op de bladzijde. Maar door een of meerdere papieren er onder te plakken van een andere kleur kan je juist het accent nog meer op de foto leggen Het is net of er een passe-partout of lijstje omheen komt. Dat doen we immers ook met onze borduurwerken of reproducties die we inlijsten! In Amerika is een memorieboekje ook heel actueel.
Een memorieboekje is kleiner en bevat meestal een thema. B.v. foto’s over de zwemlessen en het afzwemmen. Een geboorteboekje met foto’s van de geboorte en het eerste lachje, natuurlijk voor de oma’s! Een boekje voor iemand die gaat verhuizen of in het buitenland gaat wonen, etc. Het is een heel leuk weggevertje en een persoonlijk cadeautje dat zeker iedereen weet te waarderen.
Denk eerst eens na over de vraag waarom je aan het scrapbook gaat beginnen. Wil je het leven van je kind vastleggen. Wordt het een trouw album of misschien een echt vakantie plakboek. Ga je het weggeven of wil je er elk jaar iets aan toevoegen, etc. Dat zijn belangrijke vragen omdat de keuze van je album ervan afhangt.
Heb je nog een leeg fotoalbum liggen dan kan je dat gebruiken maar het nadeel is bij een gewoon fotoalbum dat je de bladen niet los kunt halen. Het werkt makkelijker wanneer je het papier vlak op tafel neer legt en meer bladen in je album kunt bijvoegen. Bovendien is het in de praktijk meestal zo dat je de ene keer meer inspiratie hebt voor een bep. soort foto's dan de andere keer. Als je een vast album hebt ben je verplicht in de goede volgorde te werken en kan je niet kiezen waar je die dag aan wilt werken. Daarom raad ik je een fotoalbum aan met een losbladig systeem. Er zijn b.v. hele mooie waarbij je zwarte en witte bladen als navulling kunt kopen.
Nog mooier zijn de albums met losse plastic hoezen waar je de gemaakte pagina in doet. Wordt het album vaak bekeken, vooral door kinderen, dan blijft het netjes. Zelf werk ik graag met en gedeeltelijk zonder die plastic hoes. Gevoelsmatig vind ik dat prettiger. Een baby moet je ruiken en foto’s moet je kunnen aanraken en de briefjes die we er inplakken openvouwen! Maar ook dat houdt weer verband met het soort album dat je gaat maken.Die plastic hoezen zijn natuurlijk een goede bescherming en er is heel simpel een stukje uit te snijden. Ook het formaat is heel belangrijk. Je zult gaan merken dat op een vierkant vel het evenwicht altijd goed is. En er meer plaats is om je verhaal te vertellen dan in een A4 album.
Natuurlijk zoek je eerst alle foto’s uit die je wilt inplakken.Vervolgens zoek je er een stuk of tien uit die je aan het begin van het boek wilt hebben. Bedenk nu of je een echte openingspagina wilt met een titel waar je een foto bij plakt of dat je gelijk met twee bij elkaar behorende bladzijden gaat beginnen. Hoeveel foto’s je erop plakt hangt van het formaat album af. Maar ga eens van twee op de ene bladzijde en drie op de ander uit. Wil je ook een openingspagina met een of twee foto’s dan zit je al aan de zeven van de tien die we aan het begin geselecteerd hebben.